Bezwarunkowa akceptacja, którą otrzymujemy w dzieciństwie, jest fundamentem późniejszego poczucia własnej wartości i pewności siebie. Dziecko tylko wtedy, gdy zdaję sobie sprawę, że jego błąd to nie katastrofa (że pomimo błędu zasługuję na bezwarunkową akceptację), jest w stanie podejmować ryzyko, aktywnie działać w życiu, mierzyć się z wyzwaniami w przyszłości, pokonywać trudności.
Okazywanie bezwarunkowej akceptacji oznacza popatrzenie z empatią i współczuciem na przeżycia dziecka. To trudne, zwłaszcza w sytuacjach, kiedy jesteśmy zniecierpliwieni i odczuwamy złość z powodu jego zachowania. Pamiętajmy, że podstawą akceptacji okazywanej innym ludziom jest akceptacja, którą okazujemy wobec nas samych. Możemy przyjmować gniew, irytację i wszystkie nasze potępiające myśli, ale nie musimy za nimi podążać, podobnie jak akceptujemy dziecko, mimo że nie pochwalamy jego zachowania.
Akceptacja jest fundamentem poczucia własnej wartości w dzieciństwie i dorosłym życiu.
